Jeślli tekst ten podoba się państwu, proszę o kliknięcie "Daj plusa". Kilkalność informuje tylko o tym, że ludzie przeglądają ten tekst. Nie jest oceną jakości. Każdemu tekstowi, który czytam i który podoba mi się, daję plusa. Napisałem w pierwszej wersji, że "14 plusów pod tekstem który otworzyło 834 czytelników, oznacza, że 820 w zasadzie nie przeczytało go." I przez tzw. pytanie retoryczne, które w zasadzie nie jest retoryczne, nawiązałem do czytelnictwa służbowego. @Aember wytłumaczył mi, że niezarejestrowani nie mogą kliknąć plusa. Bardzo przepraszam moich czytelników za te insynuacje. Możliwość, że państwo przeczytali i wam się nie spodobał dany tekst nadal pozostaje. I to jest Ok. 

Teraz tekst właściwy.

Wzajemna zależność tych trzech spraw, wymienionych w tytule jest bardziej niż oczywista. Zaś poglądowe ilustracje czym jest niepodległość bez dostatecznego zabezpieczenia znajdujemy we wstrząsających zdjęciach Juliena Bryana, amerykańskiego fotografa, który we wrześniu 1939 przybył do Polski i udokumentował tragedię najsłabszych, najmłodszych Polaków. Należy dodać, że obrazy te są jedynie drobnym odsetkiem koszmarów, które czyste "asyryjskie" typy zafundowały ludziom bezbronnym, w tym dzieciom. Jego najsłynniesze zdjęcie to obraz dziewczynki, Kazi Kostewicz, nad zwłokami swojej starszej siostry po ataku "wspaniałych rycerzy" z luftwaffe, czyli znieprawionych durniów wyznania niemieckiego dosiadających "swych wspaniałych", latających narzędzi zbrodni* (źródło - artykuł Mariusza Nowika "Zbrodnia na kliszy" https://archiwum.tvn24.pl/magazyn-tvn24/250/tvn24.pl/magazyn-tvn24/zbrodnia-na-kliszy-dziewczynka-plakala-ja-i-dwaj-polscy-oficerowie-tez,250,4353.html):

Ośmielam się nadać mu tytuł "Niepodległość niby gwarantowana przez niby sojuszników". I jest to moja nieśmiała aluzja do oczywistego sojuszu rządu KO z organizacją berlińską, do niszczenia polskiego bezpieczeństwa wewnętrznego, do zwalniania z odsiadki poważnych przestępców w trybie przyspieszonym, do zerwania kontraktu z koreańskim producentem czołgów przez rząd KO, jak również do storpedowania CPK i do odsunięcia na ruski miesiąc, w przenośni i dosłownie, budowy polskiej elektrowni atomowej.

Dla porównania zdjęcie amerykańskiej rodziny na pikniku z lat 20. zeszłego wieku, któremu nadaję tytuł "Niepodległość na gwarancji Forda, Standard Oil i Morgan Chase": 

Jest to zdjęcie z lat 20. zeszełego stulecia. W 1939 roku Amerykanie wciąż zmagali się z kryzysem i bezrobociem. W latach 1934, 1936 , 1939 i 1940 powracająca susza wyganiała farmerów z Oklahomy z ich włości. Susza niszczyła ich pola a silne wiatry wywiewały wysuszoną ziemię. Okies (mieszkańcy Oklahomy) musieli szukać pracy sezonowej w innych częściach Stanów. Ale tragedia ta dotknęła ledwie kilku procent Amerykanów żyjących z ziemi. Pozostali korzystali z nowej, taniej siły roboczej i świętowali swoje drobne sukcesy w sztuce przetrwania takimi samymi piknikami jak ten z lat 20. 

Parę słów o Bryanie.

Wychował się w rodzinie prezbiteriańskiego (kalwińskiego) misjonarza z Pennsylwanii. Po ukończeniu szkoły średniej Wstąpił na ochotnika do Amerykiańskiej Służby Polowej, organizacji podobnej do poźniejszych Peace Corps, rozsyłającej młodych amerykanów po całym w świecie jako wsparcie dla lokalnych społeczności i jako ... źródło informacji. Bryan zgłosił się do służby we Francji. Pracował jako kierowca wojskowego ambulansu. Był ambitnym młodzieńcem. Robił fotografie i spisywał to, co widział. Po wojnie wydał to jako reportaż-rzekę pt. Ambulans 464. Skończyl Wydział Teologiczny (teologii liberalnej, cokolwiek to znaczy) na uniwersytecie Princeton. Został szefem YMCA na Brooklinie. Po sukcesie Ambulansu 464 zajął się podróżami i reportażami z hitlerowskich Niemiec, stalinowskiej Rosji, z Polski, Szwajcarii i Holandii. Z Niemiec przywiózł całe kilometry filmowej taśmy, wykorzystane przez Jacka Glenna do stworzenia pierwszego anty-hitlerowskiego dokumentu pt. Marsz czasu (March of time). Wrócił do Polski we wrześniu 1939. Prócz zdjęć nagrał film dokumentalny zatytułowany Oblężenie (Siege) przedstawiający życie w walczącej Warszawie. Widzimy tam samego Bryana komentującego te wydarzenia. Film jest dostępny w wikipedii: https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/transcoded/c/c6/Julien_Bryan_-_Siege.ogv/Julien_Bryan_-_Siege.ogv.360p.webm

Przez Polske Radio Bryan nadawał apele do Prezydenta Roosvelta o interwencje w sprawie niemieckich aktów ludobójstwa dokonywanych na cywili. Według własnej realcji, streszczonej przez anglojęzyczną wiki: "opuścił Warszawę 21 września, po tym jak Niemcy ogłosili zawieszenie broni, aby umożliwić obywatelom krajów neutralnych opuszczenie miasta pociągiem przez Prusy Wschodnie. W Królewcu, obawiając się konfiskaty swojego materiału, postanowił przemycić już wywołane filmy. Udało mu się ukryć część z nich w pamiątkowych pojemnikach na maski gazowe, które zebrał współpasażer ze Stanów Zjednoczonych, a według jednej z relacji część taśm filmowych owinął wokół swojego torsu." 

Jest rzeczą niemożliwą by Gestapo i niemiecki wywiad nie były świadome dokonań Bryana. Zarówno na ich własnym podwórku jak i w Polsce. A jednak Bryan uszedł cało. Co się przyczyniło do tego? Np. proniemieckie nastroje w USA. Nieśmiałe poparcie dla Hitlera niektórych luminaży i kredytodawców amerykańskich. Tradycja współpracy amerykańskiej elity i amerykańskich inżenierów społecznych z niemieckimi aspirantami do elitarności w dziedzinie eugeniki. Podkreślam że od 19. wieku to amerykańscy i brytyjscy eksperci byli nauczycielami niemieckich pseudonaukowców zajmujących się tzw. czystością rasową. Inne czynniki to niemiecka dyplomacja globalna i obecność niemieckiej diaspory za wielką wodą, czyli w pewnym senise obecność niemieckich "zakładników" w Stanach.

Bryan wrócił do Polski w 1946 i ponownie w 1958, kiedy to spotkał się po raz drugi z Kazią, wtedy już zamężną. Zmarł w 1975 śmiercią naturalną. 

Polska również miała wybitnych fotografów wojennych. Jan Ryś, pochodzący z Limanowej, fotograf oblężonej Warszawy, zmarły w 1941 r. w niewyjaśnionych okolicznościach. Niestety jego fotografii wojennych nie mogę znaleźć w sieci. Za to wikipedia podaje następującą informację na temat jego śmierci: "Wedle przekazów rodzinnych Jan Ryś został aresztowany przez Gestapo, przesłuchiwany i zmarł w niewyjaśnionych okolicznościach 18 czerwca 1941. Dzień później w „Nowym Kurierze Warszawskim” pojawiła się notatka: W jednym z hoteli przy ulicy Chmielnej popełnił samobójstwo 52-letni Jan Ryś, fotograf. Powodem samobójstwa był rozstrój nerwowy. Wezwany lekarz Pogotowia 2-22-22 stwierdził śmierć wskutek otrucia się mieszanką chemikaliów fotograficznych".

Tadeusz Szumański, Wilniuk, miał więcej szczęścia. Walczył w kampanii wrześniowej. Przedostał się do Francji. "W 1942 został fotoreporterem 2 Warszawskiej Brygady Pancernej 2 Korpusu Polskiego pod dowództwem gen. Władysława Andersa, gdzie pełnił jednocześnie obowiązki podoficera kulturalnego (kolportaż czasopism, organizacja seansów filmowych, przedstawień teatralnych). Jest autorem fotografii dokumentujących działania wojenne między innymi w Egipcie, Libii, pod Monte Cassino. Za udział w walkach o Anconę oraz Bolonię został dwukrotnie odznaczony Krzyżem Walecznych". Wrócił do Polski w 1947 roku. Zmarł w 1986. Jest niemożliwym by ubecja dała mu spokój. Ale jednak jego gwarancją była galeria zdjęć z Monte Cassino.

Sylwester Braun żył długo i burzliwie. Był fotoreporterem AK, dokładniej Polowym Sprawozdawcą Wojskowym. Zachowało się około 1540 jego fotografii z Powstania Warszawskiego a także fotografii Berty Weiseberger, jego współpracowniczki. Słynne zdjęcie hotelu Prudential zniszczonego przez 2-tonowy niemiecki pocisk jest jego autorstwa: 

Po wojnie uciekł do Szwecji. Potem przeniósł się do Stanów. Zmarł w Warszawie w 1996 roku. Ani Braun ani Szumański nie piastowali żadnych honorowych urzędów tak jak Bryan, nie nauczali w żadnych wyższych szkołach dziennikarskich ani artystycznych, nie byli eksponowani ani honorowani jako humaniści z apartem w dłoni, ani jako obrońcy cywilizacji i kultury. Byli "najbardziej prywatnymi" dokumentalistami wielkich, historycznych dramatów, "najbardziej prywatnymi", historiografami-fotografami na całym ziemskim globie. O Rysiu już nie mówiąc.  

Streszczenie biografii Bryana zatytułowałbym "Życiorys dokumentalisty z niepodległego państwa na tytanowych gwarancjach globalnych". Tytuł biogramu każdego z trzech polskich fotoreporterów państwo sami mogą sformułować. Może zrobimi jakiś konkurs na ten tytuł? Nagrodą będzie moja książka. Niestety na inny temat. 

Tak mi się zdaje, że karą czyścową, oby nie piekielną, wysokich polskich urzędników salwujących się we wrześniu'1939 ucieczką przez Zaleszczyki, było oglądanie i odczuwanie rozpaczy najsłabszych ofiar niemieckiego bandytyzmu, dzieci, które straciły matki, ojców i rodzeństwo, rodziców, którzy stracili dzieci. O losie pośrmiertnym ówczesnych zdeprawowanych Niemców wolę nie myśleć.

Niestety wisi nad nami ponura szansa powtórki tego koszmaru. I nie mam na myśli możliwego najazdu Moskwy na nasze granice. Mam żywą nadzieję, że nie dojdzie do polskiej Buczy. Rzecz jasna to zależy nie tylko od mojej modlitwy i mojej nadziei. Przede wszystkim mam na myśli zainstalowanie w naszych miastach wschodnich i afrykańskich przestępczych organizacji, czyli band przybywających z obszarów wojny wszystkich przeciw wszystkim. Dla tych ludzi zabijanie jest codziennym sposobem komunikacji. Oni już w zasadzie u nas są, łącznie ze swoimi schorniskami dla swoich agentów (tzw. safe houses) w postaci kebabów, niektórych przynajmniej. Ofiarami ich agresji przede wszystkim są najsłabsi, albowiem tak jak Niemcy w 1939, są oni przestępcami, ludźmi, którzy są podświadomie przekonani, iż słabym należy się pogarda i śmierć. Bezbronni są po prostu karmą dla silnych. Znamy pojedyncze przypadki ich agresji rozpoznane przez policję i media. A jednak możemy podejrzewać że jest tych przestępstw więcej. Tych nieropoznanych przez organy ścigania i media, i nieudokumentowanych przez fotoreporterów "światowej sławy". Może to moja nieznajomość tematu, ale nie widzę żadnych reportaży z muzułmańskich gett w zachodnich miastach i z tego, co się tam dzieje. Ani z aktów przemocy na tubylcach.  

Dodam jeszcze jedną sprawę: nieustającą wojnę wytoczoną najsłabszym, nienarodzonym, ludobójstwo nienarodzonych z grup społecznych przeznaczonych do likwidacji w białych rękawiczkach, do powolnej, stopniowej, niezauważalnej eksterminacji. Niestety jesteśmy jedną z takich grup. I jest to eksterminacja prowadzona przy nakładzie znacznie mniejszych kosztów niż wojny 20-wiecznych niemieckich "Asyryjczyków" i współczesnych, moskiewskich. Jest obecna w naszym kraju od dawna. W 20-leciu międzywojennym, według danych Instytutu Badań nad Rodziną - cytował go wczoraj Mieczysław Guzewicza w Radiu Maryja - pochłonęła ok. 6 milionów nienarodzonych. Tyle co razem wzięte niemiecka i sowiecka eksterminacja Polaków w czasie II wojny światowej.

Po wojnie do początku wieku 21. pochłonęła 20 milionów dzieci, według tego samego źródła. Jakże wielka jest "chwała" oddanawa tym sposobem władcy piekieł przez ludzi w dużej mierze ochrzczonych! Jakże głęboka głupota i znieprawienie, nie tych ochrzczonych i ogłupionych, czasem przymuszonych do mordu przez zewnątrzną presję, ale tych właściwych wyznawców Molocha, polityków, biznesmenów i lekarzy propagujących i praktykujących mordy na nienarodzonych! Jakże wielka ich niepewność swojej racji, skoro w "kolebce" europejskiej demokracji  w Wielkiej Brytanii nie wolno, sub poena wyroku więzienia, nie wolno modlić się w promieniu 150 metrów od kliniki aborcyjnej. Nawet po cichu.

Poparcie dla dzieciobójstwa ze strony koalicji rządzącej, tak jak zaprzepaszczenie inwestycji poprzedniego rządu, to oczywiste unieważnienie niepodległości naszego państwa. Naród który zabija swoje dzieci jest narodem bez przyszłości. Spełnia bowiem wolę i plany ludobójców, niszczących go, tych z przeszłości i teraźniejszych.

Dużą satysfakcję przynoszą nam i mnie dosłowne wskazania ciosów w nasze bezpieczeństwo i niepodległość wyrażone przez Karola Nawrockiego w Święto Niepodległości. I te dotyczące prawa do życia nienarodzonych wygłoszone przy innych okazjach. Dużą satysfakcję daję kokretne posunięcia PKN mówiące "nie" piątej rozbiorowej kolumnie. Wielotysięczny Marsz Niepodległości pogłębia moją wiarę w Polaków. Zastanawiam się tylko w jaki sposób ich nadzieja przełożona zostanie na energię organizacyjną. Oraz czy dzisiejsza opozycja ten kapitał skonsumuje i w jaki sposób. Czy wyjdzie poza techniki "podlewania" słupków popularności? I czy przemówi on do dzisiejszego "narodu politycznego"? Niestety jak dotąd pozycja i pieniądze głośniej do niego przemawiają. Niestety satysfakcja to za mało. Zastanawiam się nad możliwością konkretów. Zastanawiam się nad dalszym biegiem kariery naszego Prezydenta. 

Inna fotografia Juliena Bryana z niszczonej przez Niemców, oblężonej Warszawy.

------------------------------

* Wikipedia anglojęzyczna podaje fragemnt jego wspomnień dotyczących tragedii małej Kazi Miki: "Kiedy przejeżdżaliśmy obok małego pola na skraju miasta, spóźniliśmy się zaledwie o kilka minut, by być świadkami tragicznego wydarzenia — najbardziej niewiarygodnego ze wszystkich. Siedem kobiet kopało ziemniaki na polu. W ich dzielnicy nie było mąki, a one desperacko potrzebowały jedzenia. Nagle znikąd pojawiły się dwa niemieckie samoloty i zrzuciły dwie bomby zaledwie dwieście jardów dalej — na mały dom. Dwie kobiety znajdujące się w środku zginęły. Kobiety na polu padły na ziemię, mając nadzieję, że pozostaną niezauważone. Gdy bombowce odleciały, wróciły do pracy. Musiały zdobyć jedzenie. Ale niemieccy piloci nie byli zadowoleni ze swojego dzieła. Po kilku minutach powrócili i zniżyli lot na wysokość około dwustu stóp, tym razem ostrzeliwując pole z karabinów maszynowych. Dwie z siedmiu kobiet zostały zabite. Pozostałym pięciu udało się w jakiś sposób uciec. Kiedy fotografowałem ciała, podbiegła mała, dziesięcioletnia dziewczynka i stanęła jak sparaliżowana przy jednej z zabitych. Kobieta była jej starszą siostrą. Dziecko nigdy wcześniej nie widziało śmierci i nie mogło zrozumieć, dlaczego siostra nie odpowiada na jej słowa... Dziewczynka spojrzała na nas zdezorientowana. Objąłem ją ramieniem i przytuliłem mocno, próbując ją pocieszyć. Płakała. Płakałem i ja — oraz dwaj polscy oficerowie, którzy byli ze mną."

----------------------------

Ps. Niestety stabilizacji nie osiągnąłem. Problemy są nadal. Zrzutka nadal jest otwarta: https://zrzutka.pl/s8s8n9

 

---

tagi: marsz niepodległości  kampania wrześniowa  dzieciobójstwo  niepodległość tymczasowa  niepodległość trwała  oblężenie warszawy  fotografie juliena bryana  jan ryś  tadeusz szumański  sylwester braun  unieważnianie niepodległości przez rząd ko  dzieci nienarodzone  nielegalni imigranci  organizacje przestępcze wschodnie i afrykańskie  asyria moskiewska  asyria niemiecka 

	Magazynier
	13 listopada 2025 18:24

42     1453    28 zaloguj sie by polubić